21-06-2008 12 uur van Den Haag

Zaterdag 21 juni was er weer de jaarlijkse 12 en 6 uur van Den Haag. We zijn daar inmiddels al kind aan huis door de vele jaren dat we er komen.
Is het dan zo'n fantastische wedstrijd? Ja en Nee! Het is de enigste 12 uurs wedstrijd in Nederland, dus veel keuze is er niet. De sfeer onder de lopers is prima en de organisatie is na wat aandringen ook bereid om extra dingen te gaan doen.
Nee, omdat we er om 05:30 uur voor van huis moeten en met geluk om 01:00 uur snachts pas weer thuis zijn. Nee, omdat het een verschrikkelijk moeilijk rondje is.( atletiekbaan, smalle strook van de weg, die afgezet is met dranghekken, waar je je enkels over de poten kunt breken en en heuvelachtig stukje bos met veel boomwortels)
Maar al met al valt de weegschaal toch altijd in het positieve uit. Dus startte Ineke om 09:00 uur voor haar 12 uren. Begin van de week was de weersvoorspelling nog koeler en regenbuien. En wat werd het: net als andere jaren benauwd warm en geen drup regen.
De eerste 4 uur ging prima, echte daarna begon de blessure toch weer op te spelen. Het rechterbeen werd weer stijf en het tempo zakte. Echter 2x een massage gaf weer moed en kon ze haar 12 uren in gezelschap van Regina volbrengen. Boven verwachting gaf de teller een eindafstand aan van 92.265 km.
Dit betekende voor Ineke zowaar nog een derde plaats bij de dames.
De organisatie was goed. Een enkel puntje, zoals al aangegeven: de cola was om 12:00 uur al op. Iedere keer werd er beloofd dat er nieuwe zou komen, maar niks van dat alles. Totdat ondergetekende er wat van zei werd er nieuwe gehaald. Zeer netjes, maar het had van hun zelf moeten komen.
Wel waren de mensen van de organisatie supervriendelijk en de mensen deden er alles aan om het iedereen naar de zin te maken. Al moesten ze zich daar bij een temperatuur van 24 graden in een konijnenpak, als kip of als olifant verkleed  laten zien. Hulde.